Stowarzyszenie Rodzin Katolickich
Archidiecezji Przemyskiej
im. Świętego Józefa Sebastiana Pelczara Biskupa

gora prawa

Materiały formacyjne - październik 2012 r.

Materiały formacyjne - październik 2012 r.
opracował: ks. dr Marek Machała
Asystent Kościelny Stowarzyszenia

 

Porta Fidei – „Podwoje wiary”

1. WIDZIEĆ

Cel – zobaczenie naszej sytuacji w Kościele Powszechnym przeżywającym wyjątkowe wydarzenie.

Ojciec Święty Benedykt XVI ogłasza Rok Wiary trwający od 11 października 2012 do 24 listopada 2013 r. W najbliższych spotkaniach formacyjnych naszego Stowarzyszenia spróbujemy włączyć się w tę inicjatywę i poznać lepiej wiarę Kościoła oraz stan naszej wiary osobistej. Jako wspólnota Stowarzyszenia Rodzin Katolickich będziemy mieli szczególne wydarzenia mające nam pomóc w pogłębianiu relacji z Bogiem i ludźmi: spotkanie w uroczystość naszego Patrona, św. Józefa Sebastiana Palczara, coroczne Walne Zebranie, Ogólnopolską Pielgrzymkę Małżeństw i Rodzin na Jasną Górę oraz wspólne rekolekcje. Już teraz zachęcam, aby jak najliczniej skorzystać z tych okazji umacniania wiary we wspólnocie osób, które starają się żyć wartościami ewangelicznymi.

Papież w liście „Porta Fidei” ogłaszającym Rok Wiary, podkreśla że wiara jest pewnym progiem, którego przekroczenie rozpoczyna wędrówkę trwającą całe życie – od chrztu przez śmierć do życia wiecznego. Jest to droga, którą potrzeba odnaleźć. Wyprowadza ona ludzi z pustyni ku przestrzeni życia w przyjaźni z Chrystusem.

Ojciec Święty mówi, że nie można zgodzić się na to, aby sól utraciła swój smak, a światło było umieszczone pod korcem. Wskazuje przy tym na Samarytankę, która przy studni słucha Jezusa, rozmawia z Nim i przyjmuje dar wiary.

2. OSĄDZIĆ

Cel – osądzenie naszej wiary w świetle Słowa Bożego i nauki Kościoła.

Przeczytajmy ewangeliczny opis wspomnianego spotkania.

J 4,1-42

Postarajmy się zobaczyć swoje miejsce w tej scenie. Na ile jestem w roli uczniów, których Jezus posyła do pobliskiej miejscowości po żywność i którzy dziwią się, że rozmawia z Samarytanką (czyli osobą należącą do grupy traktowanej przez Judejczyków na równi z poganami)? Na ile jestem w roli Samarytanki, stroniącej od ludzi ze względu na własną grzeszność, rozmawiającej z Jezusem, przyjmującej słowa trudnej prawdy, stającej się apostołką wiary w Tego, w którym dopiero co rozpoznała Zbawiciela? Co Zbawiciel może powiedzieć o moim życiu, o mojej wierze? Czy jestem znakiem wiary dla innych? Komu przekazałem (przekazuję) moją wiarę?

3. DZIAŁAĆ

Cel – poszukiwanie konkretnych sposobów na umacnianie własnej wiary oraz wiary wspólnot, w których żyjemy: własnej rodziny, naszego Stowarzyszenia, parafii, diecezji, kościoła powszechnego.

Propozycje form działania:

  1. Regularne czytanie Pisma Świętego oraz religijnej prasy i książki (np. Benedykt XVI, „Radość Wiary” Edycja Świętego Pawła);
  2. Słuchanie katechez radiowych i oglądanie dobrych programów telewizyjnych w programach katolickich;
  3. Udział w rekolekcjach;
  4. Zorganizowanie rekolekcji, konferencji, prelekcji lub cyklu spotkań poświęconych tematowi piękna wiary katolickiej dla własnej parafii lub jakiejś jej części.
  5. Itp.

**************************************************************************

 

Z listu Apostolskiego „PORTA FIDEI”

Ojca Świętego Benedykta XVI

 

1. «Podwoje wiary» (por. Dz 14, 27) są dla nas zawsze otwarte. Wiodą one do życia w komunii z Bogiem i pozwalają wejść do Jego Kościoła. Próg ten można przekroczyć, kiedy głoszone jest Słowo Boże, a serce poddaje się kształtowaniu przez łaskę, która przemienia. Przekroczenie tych podwoi oznacza wyruszenie w drogę, która trwa całe życie. Zaczyna ją chrzest (por. Rz 6, 4), dzięki któremu możemy wzywać Boga jako Ojca, a kończy przejście przez śmierć do życia wiecznego, będącego owocem zmartwychwstania Pana Jezusa, który poprzez dar Ducha Świętego zechciał włączyć w swą chwałę tych, którzy w Niego wierzą (por. J 17, 22). Wyznawanie wiary w Trójcę Świętą — Ojca, Syna i Ducha Świętego — oznacza wiarę w jednego Boga, który jest miłością (por. 1 J 4, 8): Ojca, który w pełni czasów posłał swego Syna dla naszego zbawienia; Jezusa Chrystusa, który w tajemnicy swej śmierci i zmartwychwstania odkupił świat; Ducha Świętego, który prowadzi Kościół przez wieki w oczekiwaniu na chwalebny powrót Pana.

2. Od początku mojej posługi Następcy Piotra przypominałem o potrzebie odnalezienia drogi wiary, aby coraz wyraźniej ukazywać radość i odnowiony entuzjazm, które rodzi spotkanie z Chrystusem. W homilii podczas Mszy św. na rozpoczęcie mojego pontyfikatu powiedziałem: «Kościół jako całość, a w nim jego pasterze muszą tak jak Chrystus wyruszyć w drogę, aby wyprowadzić ludzi z pustyni ku przestrzeni życia, ku przyjaźni z Synem Bożym, ku Temu, który daje nam życie — pełnię życia» (1). Zdarza się obecnie dość często, że chrześcijanie bardziej troszczą się o konsekwencje społeczne, kulturowe i polityczne swego zaangażowania, myśląc, że wiara wciąż jest oczywistą przesłanką życia wspólnego. W rzeczywistości, założenie to nie tylko przestało być oczywiste, ale często bywa wręcz negowane (2). Podczas gdy w przeszłości możliwe było uznanie, że istnieje jednorodna tkanka kulturowa, powszechnie akceptowana w swym odniesieniu do treści wiary i inspirowanych nią wartości, to obecnie wydaje się, że w znacznej części społeczeństwa już tak nie jest, z powodu głębokiego kryzysu wiary, który dotknął wielu ludzi.

3. Nie możemy zgodzić się na to, aby sól utraciła smak, a światło było umieszczone pod korcem (por. Mt 5, 13-16). Także współczesny człowiek może na nowo odczuć potrzebę, by — jak Samarytanka — pójść do studni i słuchać Jezusa, który zachęca do wiary w Niego i czerpania z Jego źródła, tryskającego wodą żywą (por. J 4, 14). Musimy na nowo z chęcią karmić się Słowem Bożym, wiernie przekazywanym przez Kościół, i Chlebem życia, danymi jako wsparcie tym, którzy są Jego uczniami (por. J 6, 51). Nauczanie Jezusa w rzeczywistości nadal rozbrzmiewa w naszych dniach z tą samą mocą: «Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne» (J 6, 27). My również, jak ci, którzy Go słuchali, zadajemy to samo pytanie: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?» (J 6, 28). Znamy odpowiedź Jezusa: «Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał» (J 6, 29). Wiara w Jezusa Chrystusa jest więc drogą do osiągnięcia zbawienia w sposób ostateczny.

4. W świetle tego wszystkiego postanowiłem ogłosić Rok Wiary. Rozpocznie się on 11 października 2012 r., w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II, a zakończy się w uroczystość naszego Pana Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, 24 listopada 2013 r. 11 października 2012 r. upłynie także dwadzieścia lat od opublikowania Katechizmu Kościoła Katolickiego, tekstu promulgowanego przez mojego poprzednika, błogosławionego papieża Jana Pawła II (3), aby ukazać wszystkim wiernym siłę i piękno wiary.

**************************************************************************